Newsletter

Zapisz się do newslettera

Uzupełnij swojego maila i bądź na bieżąco z nowościami na stronie prawosportowe.pl

ikonka fb ikonka tw

Legislacja

Stowarzyszenia i fundacje, a przeciwdziałanie praniu „brudnych” pieniędzy cz.2

17.05.2019

Kontynuując tematykę poruszoną w zeszłym tygodniu, w dzisiejszym blogu przedstawię szczegółowo wynikające z ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (dalej: Ustawa)[1], obowiązki ciążące na stowarzyszeniach i fundacjach, jako instytucjach obowiązanych.

Pierwszy z nich związany jest z zapewnieniem w każdym z podmiotów odpowiedniej kadry realizującej przepisy Ustawy.  Przede wszystkim chodzi tu o kadrę kierowniczą wyższego szczebla oraz konkretną osobę  z tej kadry odpowiedzialną za wdrażanie obowiązków określonych w ustawie (art. 6 i 7 Ustawy). Mówiąc o kadrze kierowniczej ustawodawca ma na myśli np. członka zarządu, dyrektora lub pracownika posiadającego wiedzę z zakresu ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związanego z działalnością danego stowarzyszenia lub fundacji oraz podejmującego decyzje mające wpływ na to ryzyko (art. 2 ust. 2 pkt 9 Ustawy). W art. 8 z kolei, zawarto wymóg wyznaczenia pracownika zajmującego kierownicze stanowisko, który będzie odpowiedzialny za zapewnienie zgodności codziennej działalności stowarzyszenia lub fundacji z przepisami Ustawy. Jeżeli zaś działalność danego podmiotu prowadzona jest jednoosobowo, zadania wskazane powyżej wykonuje osoba prowadząca tę działalność (art. 9 Ustawy).

Stosownie do art. 27 Ustawy, fundacje i stowarzyszenia zostały zobowiązane do identyfikowania i oceny ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, odnoszącego się do nich samych. Czynniki, które należy brać pod uwagę to przede wszystkim: rodzaj klientów, państw lub obszarów geograficznych, z których pochodzą, rodzaj produktów, usług, transakcji lub kanałów ich dostaw. Oczywiście, wszelkie działania powinny być adekwatne do działalności i rozmiaru fundacji lub stowarzyszenia. Przy ocenie ryzyka będzie można uwzględniać wytyczne zawarte w krajowe ocenie ryzyka, za przygotowanie której odpowiada Generalny Inspektor Informacji Finansowej (dalej: GIIF).[2] Ocena ta może być sporządzona w formie papierowej lub elektronicznej. Koniecznym jest przy tym jej aktualizowanie nie rzadziej niż raz na 2 lata lub częściej, jeżeli zajdzie taka potrzeba.

Także w stosunku do swoich kontrahentów, stowarzyszenia i fundacje muszą identyfikować i oceniać potencjalne ryzyko (art. 33 Ustawy). Ustawodawca enumeratywnie wymienił elementy, które muszą znaleźć się w takiej analizie. Są to:

  • Rodzaj klienta;
  • Obszar geograficzny;
  • Przeznaczenie rachunku;
  • Rodzaj produktów, usług i sposobów ich dystrybucji;
  • poziomu wartości majątkowych deponowanych przez klienta lub wartości przeprowadzonych transakcji;
  • celu, regularności lub czasu trwania stosunków gospodarczych.

Z kolei art. 35 Ustawy zawiera przypadki, w których instytucje obowiązane muszą bezwzględnie zastosować środki bezpieczeństwa finansowego. Co ważne, GIIF zawęził i dostosował ten katalog do działalności fundacji oraz stowarzyszeń. Nastąpiło to za pośrednictwem pism skierowanych do starostw powiatowych, których zadaniem było przekazanie tych informacji do podlegających im stowarzyszeń i fundacji. I tak, stosowne środki bezpieczeństwa finansowego trzeba stosować w następujących sytuacjach:

  • nawiązywanie stosunków gospodarczych;
  • przeprowadzanie transakcji okazjonalnej w jakiejkolwiek formie o równowartości 15 000 euro lub większej, bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane;
  • przeprowadzanie gotówkowej transakcji okazjonalnej o równowartości 10 000 euro lub większej, bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane;
  • podejrzenie prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu;
  • wątpliwości co do prawdziwości lub kompletności dotychczas uzyskanych danych identyfikacyjnych klienta.

Ostatnimi obowiązkami poruszonymi w dzisiejszym wpisie są: wymóg przygotowania wewnętrznych regulacji odnoszących się do omawianej tematyki, a także zapewnienie udziału pracowników w dedykowanych programach szkoleniowych (art. 50 i 52 Ustawy). Owe wewnętrzne regulacje powinny określać m.in. zasady:

  • postępowania stosowane w danej instytucji, obejmujące czynności i działania zmierzające do ograniczenia, rozpoznania i oceny ryzyka ujętego w Ustawie,
  • przechowywania dokumentów oraz informacji,
  • wykonywania obowiązków obejmujących przekazywanie GIIF informacji o podejrzanych transakcjach,
  • rozwijania wiedzy pracowników z zakresu przepisów Ustawy oraz zgłaszania przez nich rzeczywistych lub potencjalnych zagrożeń,
  • kontroli wewnętrznej lub nadzoru dokonywanego przez kadrę kierowniczą.

W odniesieniu zaś do obowiązku szkoleniowego, przepisy Ustawy pozostają dość lakoniczne. Nałożyły one jedynie powinność zapewnienia przez stowarzyszenia lub fundacje udziału osób wykonujących zadania związane z przedmiotem Ustawy w programach szkoleniowych, uwzględniających charakter, rodzaj i rozmiar prowadzonej działalności. Nie stoi jednak nic na przeszkodzie, aby obowiązek ten był realizowany przy pomocy podmiotów zewnętrznych lub w formie samokształcenia przy wykorzystaniu informacji i komunikatów, zamieszczanych na stronach internetowych GIIF.

W kolejnym (i ostatnim) blogu dotyczącym niniejszej materii, przybliżę obowiązki związane z przekazywaniem informacji o newralgicznych transakcjach do GIIF, karami administracyjnymi oraz przepisami karnymi przewidzianymi w Ustawie.

 

 

[1] Ustawa z dnia 1 marca 2018 r o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, (Dz.U. z 2018 r. poz. 723).

[2] Art. 192 Ustawy, nałożył na GIIF obowiązek przygotowania krajowej oceny ryzyka w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie Ustawy, t.j. do dnia 13 lipca 2019 r.

Ostatnie wpisy autora

Zobacz więcej »

Newsletter

Zapisz się do newslettera by być na bieżąco z nowościami na stronie prawosportowe.pl

About

ikonka logo

Portal prawosportowe.pl powstał w 2012 roku i od tego czasu dostarcza czytelnikom wiedzę z zakresu szeroko rozumianego prawa sportowego. Odbiorcami naszych treści są sportowcy amatorzy i profesjonalni, trenerzy, sędziowe, menedżerowie, agenci, działacze organizacji sportowych, sponsorzy. Jesteśmy po to, by pomagać i edukować w sporcie.

Portal od samego początku jest wspierany przez Kancelarię Prawa Sportowego i Gospodarczego DAUERMAN

Kontakt z nami

Serwis Obsługuje:

logo dauerman

Kontakt:

PrawoSportowe.pl Sp. z o.o.

Al. Śląska 1

54-118 Wrocław

Stadion Wrocław (Budynek Wschód, III p.)

tel. +48 693 672 258

e-mail: bok@prawosportowe.pl

Na skróty

Zapytaj prawnika » Regulamin serwisu Polityka prywatności