Opublikowane w

Obiekt sportowy jako cel publiczny w instytucji wywłaszczenia

Wywłaszczenie jest pozbawieniem lub ograniczeniem – w drodze decyzji administracyjnej -prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości. Jest to środek ostateczny, bowiem może być zrealizowany dopiero, gdy określone cele publiczne nie mogą zostać zrealizowane w inny sposób. Z uwagi jednak na ochronę własności uregulowaną w art. 21 najważniejszego aktu, jakim jest Konstytucja RP wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie na właśnie cele publiczne i tylko za słusznym odszkodowaniem.

Czytaj dalej Obiekt sportowy jako cel publiczny w instytucji wywłaszczenia

Opublikowane w

Polityka prywatności i strony www

Posiadanie strony internetowej przez klub sportowy czy też polski związek sportowy to już standard. Większość z tych podmiot dysponuje ciekawymi witrynami internetowymi, za pomocą których istnieje np. możliwość dokonywania zakupów w sklepie internetowym. Pamiętać jednak należy, że każdy administrator strony internetowej ma szereg obowiązków informacyjnych, do których przestrzegania jest zobowiązany na mocy przepisów powszechnie obowiązujących.

Czytaj dalej Polityka prywatności i strony www

Opublikowane w

Transfer zawodnika jako koszt uzyskania przychodu cz. 1

Kluby sportowe pozyskują zawodników przede wszystkim w drodze transferu z innego klubu. Transfer może mieć charakter definitywny lub czasowy. W przypadku transferu definitywnego zawodnik jest bezterminowo zwalniany z przynależności klubowej, co umożliwia mu zawarcie kontraktu z nowym klubem na dowolny okres czasu. Natomiast w ramach transferu czasowego (wypożyczenia) zawodnik jest zwalniany z przynależności klubowej na ustalony okres czasu (najczęściej do zakończenia danego sezonu), po czym wraca do klubu macierzystego.

Czytaj dalej Transfer zawodnika jako koszt uzyskania przychodu cz. 1

Opublikowane w

Orzeczenie lekarskie piłkarza

W poprzednim odcinku pisałem o nowelizacji przepisów w sprawie organizacji rozgrywek piłkarskich w Polsce. Nowe brzmienie otrzymał także § 24 Uchwały nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 roku Zarządu PZPN w sprawie organizacji rozgrywek w piłkę nożną.

Czytaj dalej Orzeczenie lekarskie piłkarza

Opublikowane w

Przekształcenie OSiR w spółkę kapitałową

Na terenie całej Polski licznie i pod różnymi nazwami działają tzw. Ośrodki Sportu i Rekreacji. W dzisiejszym wpisie poruszymy temat możliwości optymalizacji funkcjonowania OSiR przekształcając go w spółkę kapitałową.

Obecnie brak definicji ustawowej OSiR-ów, tym niemniej można przyjąć, że są one tworzone w celu stworzenia warunków dla rozwoju i upowszechniania sportu, kultury fizycznej i rekreacji wśród mieszkańców danej miejscowości. Niejednokrotnie do ich zadań należy utrzymywanie obiektów sportowych, prowadzenie sekcji sportowych oraz organizacja zawodów sportowych. OSiR-y najczęściej prowadzone są w formie bądź to jednostki budżetowej lub samorządowego zakładu budżetowego.

Jednostka budżetowa posiada swój statut, lecz nie ma osobowości prawnej,  jej wydatki pokrywane są bezpośrednio z budżetu danej jednostki samorządu terytorialnego (j.s.t.) a pobrane dochody odprowadzane są na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Takie rozwiązanie sprawia, że wysokość wydatków w jednostce budżetowej nie zależy od wysokości osiągniętych przez nią dochodów.

Jeżeli chodzi o samorządowy zakład budżetowy, to wykonuje on swoje zadania odpłatnie, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, tym niemniej ma on możliwość otrzymywania różnego rodzaju dotacji.  Samorządowy zakład budżetowy także nie posiada osobowości prawnej.

W celu optymalizacji funkcjonowania danego OSiR można rozważyć jego przekształcenie w spółkę kapitałową. Przekształcenie w inną formę organizacyjno-prawną (np. spółkę kapitałową) zarówno w przypadku jednostki budżetowej, jak i samorządowego zakładu budżetowego odbywa się w drodze tzw. przekształcenia przez likwidację. Za likwidację jednostki budżetowej odpowiedzialny będzie organ stanowiący danej j.s.t., który podejmując odpowiednią uchwałę określa przeznaczenie mienia znajdującego się w zarządzie jednostki budżetowej. Organ stanowiący może w konkretnym przypadku postanowić o utworzeniu jednostki o innej formie organizacyjno-prawnej, a także fakultatywnie zdecydować o przejęciu należności i zobowiązań likwidowanej jednostki budżetowej przez nową jednostkę, co będzie równoznaczne z przekształceniem. Jeżeli chodzi o samorządowy zakład budżetowy to podstawę do jego przekształcenia w spółkę kapitałową daje art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej. W myśl powyższego przepisu organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może, w drodze uchwały, zdecydować o likwidacji samorządowego zakładu budżetowego w celu zawiązania spółki akcyjnej albo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez wniesienie na pokrycie kapitału spółki wkładu w postaci mienia samorządowego zakładu budżetowego pozostałego po jego likwidacji. Proces przekształcenia samorządowego zakładu budżetowego można sprowadzić do trzech zasadniczych etapów, na który składają się: (1) opracowanie koncepcji przekształcenia, (2) podjęcie uchwały przez organ stanowiący danej j.s.t. o likwidacji zakładu budżetowego w celu zawiązania spółki z o.o. lub spółki akcyjnej i (3) wykonanie uchwały. Za wykonanie uchwały odpowiedzialny jest organ wykonawczy j.s.t., którym w przypadku gminy jest odpowiednio wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

Chociaż procedura przekształcenia OSiR została w niniejszym wpisie przedstawiona w sposób syntetyczny to należy wskazać, że w danym przypadku może ona być bardzo czasochłonna i złożona. Trzeba zatem odpowiedzieć sobie na pytanie, czy gra jest warta świeczki i po co właściwie przekształcać OSiR? Zwolennicy przekształcenia OSiR-ów w spółki jako argumenty przemawiające za jego dokonaniem wskazują: zmianę sposobu finansowania, nieskrępowaną możliwość generowania zysków (szczególnie przy przekształceniu jednostki budżetowej), możliwość odzyskiwania podatku VAT, większą motywacja do działania, szybszy proces decyzyjny, uzyskanie osobowości prawnej, lepsze wykorzystanie personelu.

Opublikowane w

Nowelizacja przepisów dotyczących organizacji rozgrywek w piłkę nożną

Wracamy do tematu zmian w Uchwale nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 roku Zarządu PZPN w sprawie organizacji rozgrywek w piłkę nożną. Uchwale tej bliżej przyglądamy się też ze względu na rozgrywki sezonu 2017/2018, które rozpoczęły się już w Ekstraklasie i na szczeblu centralnym Pucharu Polski. Wczoraj np. przeprowadzono losowanie PP i poznaliśmy drabinkę do ćwierćfinałów. W poprzednim wpisie na blogu prawosportowe.pl poruszyłem temat walkowerów i protestów.

Czytaj dalej Nowelizacja przepisów dotyczących organizacji rozgrywek w piłkę nożną

Opublikowane w

Rywalizacja a podatek cz. 2

W poprzednim poście Rywalizacja a podatek przedstawiłam sytuację, w której nagroda przyznawana zawodnikom osiągającym wysokie wyniki sportowe oraz trenerom i innym osobom wyróżniającym się osiągnięciami w działalności sportowej przez jednostkę samorządu terytorialnego nie mieści się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, wartość  takiej nagrody nie jest wolna od podatku dochodowego. W związku z powyższym powstaje pytanie: jak prawidłowo powinny zostać opodatkowane wspomniane nagrody?

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W jednej z indywidualnych interpretacji podatkowych wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, kwalifikacja nagród sportowych przyznanych przez jednostkę samorządu terytorialnego do odpowiedniego źródła przychodu jest uzależniona od tego, kto i z jakiego tytułu otrzymuje te nagrody.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście, przez którą rozumie się przychody z osobiście wykonywanej m.in. działalności trenerskiej, jak również przychody z uprawiania sportu. Oznacza to, że nagrody otrzymywane przez sportowców stanowić będą przychody z działalności wykonywanej osobiście. Tak samo będzie w przypadku trenerów, ale tylko w sytuacji, gdy nagrody przyznane zostaną za ich działalność trenerską.

Powyższa kwalifikacja powoduje, że to jednostka samorządu terytorialnego przyznająca nagrody jest zobowiązana do pobrania od przychodów zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Następnie, przychód ten oraz pobrana zaliczka na podatek dochodowy powinny być wskazane w informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach podatek dochodowy (PIT – 11) sporządzonej za dany rok podatkowy.

Natomiast, do przychodów z działalności wykonywanej osobiście nie można zaliczyć przychodów uzyskanych z tytułu nagrody sportowej przyznanej trenerowi za innego rodzaju działalność niż działalność trenerska oraz przyznanej innym osobom wyróżniającym się osiągnięciami w działalności sportowej. Osoby te nie są bowiem wymienione w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nagrody przyznawane takim podmiotom należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, określonych w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oznacza to, że od przychodów z tytułu nagród przyznanych osobom wyróżniającym się działalnością sportową, jednostka samorządu terytorialnego nie powinna pobierać zaliczki na podatek dochodowy, natomiast po zakończeniu roku podatkowego winien wystawić dla tych osób informacje PIT-8C i wykazać wartość przyznanych nagród.

Podsumowując, konsekwencją podatkową braku spełnienia przesłanki konkursu będzie m.in. to, że nagrody przyznawane przez jednostkę samorządu terytorialnego, a otrzymywane przez sportowców i trenerów stanowić będą przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast, nagrody otrzymywane przez trenerów w zakresie działalności inna niż trenerska lub przez osoby wyróżniające się osiągnięciami w działalności sportowej stanowić będą przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opublikowane w

Nieprawidłowości w działalności stowarzyszeń a organ nadzoru

Kilka miesięcy temu w jednym ze swoich wpisów na portalu przedstawiałam zagadnienie związane z formą nadzoru nad stowarzyszeniami: ,,Granica nadzoru nad stowarzyszeniami . Natomiast w dzisiejszym wpisie odniosę się do tematu dotyczącego możliwych form przeciwdziałania nieprawidłowościom w działalności stowarzyszeń przez organ nadzoru nad stowarzyszeniami.

Art. 28 Ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (u.p.s.) stanowi, że:
,,W razie stwierdzenia, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub narusza postanowienia statutu w sprawach, o których mowa w art. 10 ust. 1, art. 10a ust. 1 i 3 i art. 10b, organ nadzorujący, w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, może wystąpić o ich usunięcie w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia lub wystąpić do sądu na podstawie art. 29 .
Na wstępie należy wskazać, że przepisy u.p.s. nie zawierają regulacji określających częstotliwość dokonywania kontroli stowarzyszenia w ustawowo przewidzianym zakresie. Stowarzyszenia także nie mają obowiązku składania organowi nadzorującemu sprawozdań ze swojej działalności. W praktyce zatem kontrola może zostać przeprowadzona w każdym czasie po powzięciu przez organ nadzorujący informacji o nieprawidłowościach w działaniu stowarzyszenia. Taka informacja może pochodzić od osoby z samego stowarzyszenia lub też osoby z zewnątrz.
Organ nadzoru może podjąć określone działania w momencie, jeżeli stwierdzi, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub narusza postanowienia statutu w zakresie określonym w art. 28 u.p.s. Przesłankę niezgodności z prawem należy rozumieć, jako niezgodność z prawem powszechnie obowiązującym, tj. w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, czyli jako niezgodność z Konstytucją, umowami międzynarodowymi, ustawami i rozporządzeniami. Odnośnie do niezgodności ze statutem, to należy to rozumieć jako niezgodność z postanowieniami, o których mowa w art. 10 u.p.s. czyli postanowieniami, które składają się na obligatoryjną treść statutu stowarzyszenia. Przy czym w przeciwieństwie do art. 29 ust. 1 pkt 3 u.p.s. ustawodawca nie wskazuje by były to naruszenia rażące lub uporczywe.
Ustawodawca w tym przepisie wskazuje ponadto, że obowiązkiem organu nadzorującego jest podejmowanie działań adekwatnych do sytuacji. Może on zatem wystąpić o usunięcie nieprawidłowości w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia lub wystąpić do sądu na podstawie art. 29 u.p.s. Zgodnie z tym przepisem sąd może: udzielić upomnienia władzom stowarzyszenia, uchylić niezgodną z prawem lub statutem uchwałę stowarzyszenia, rozwiązać stowarzyszenie, jeżeli jego działalność wykazuje rażące lub uporczywe naruszanie prawa albo postanowień statutu i nie ma warunków do przywrócenia działalności zgodnej z prawem lub statutem.
Prawodawca jednak pozostawia organowi nadzorującemu zakres swobody, co do wyboru środka nadzoru w danych okolicznościach. Może się to zatem sprowadzić do sytuacji, w której organ nadzoru zastosuje w danym stanie faktycznym środek nadzoru najbardziej represyjny, czyli np. wystąpi do sądu o rozwiązanie stowarzyszenia. Kolejną kwestią, która nie została przez ustawodawcę doprecyzowana w komentowanym przepisie jest to, kto jest adresatem działań organu nadzoru, czyli do kogo mogłoby być skierowane ewentualne wystąpienie o usunięcie nieprawidłowości. W doktrynie prawniczej przyjmuje się więc stanowisko, że będzie to ten organ stowarzyszenia, który dopuścił się naruszenia prawa czy też postanowień statutu. Co do zasady będzie to zatem zarząd stowarzyszenia.
Odnosząc się do środków nadzoru jakimi dysponuje organ nadzoru, Rzecznik Praw Obywatelskich (RPO) zwrócił uwagę na fakt, że starosta pozostaje dysponentem licznych instrumentów, pozwalających mu na ingerencję w działalność stowarzyszenia. Zdaniem RPO niedoskonałością wskazanych regulacji jest to, że mogą one powodować zbyt daleko idącą swobodę w korzystaniu z narzędzi nadzoru. Prawo o stowarzyszeniach nie zna bowiem instytucji wyłączenia organu i nie określa wykonywania przez starostę nadzoru nad stowarzyszeniami jako zadania z zakresu administracji rządowej, przez co wojewodowie uchylają się od kontrolowania działalności starostów w omawianym zakresie.
Wobec powyższego RPO zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z prośbą o rozważenie zainicjowania prac legislacyjnych zmierzających do zmiany odpowiednich regulacji przedmiotowej ustawy poprzez wprowadzenie mechanizmu gwarantującego obiektywizm i bezstronność w wykonywaniu przez starostów nadzoru nad stowarzyszeniami, w szczególności poprzez wprowadzenie instytucji wyłączenia organu nadzoru. Z treścią pisma można się zapoznać pod tym adresem.

Opublikowane w

Nowa platforma: dopingandsport.com

Jak wiemy, 3 lipca zainaugurowała swoją działalność POLADA Polska Agencja Antydopingowa, powstała na bazie nowej ustawy z nowoczesnymi rozwiązaniami prawnymi stanowiącymi silny oręż do walki z dopingiem w sporcie. I z tego należy się cieszyć, bo doping jest zły i należy z nim walczyć.

Czytaj dalej Nowa platforma: dopingandsport.com

Opublikowane w

Compliance w klubach sportowych

Prowadząc obsługę prawną podmiotów działających na rynku sportu, szczególnie w przypadku klubów sportowych i polskich związków sportowych zdarza się, że przy rozpatrywaniu jednego zagadnienia/problemu odsłaniają się ,,przypadkowo” inne kwestie wymagające interwencji chociażby od strony prawnej.

Często do tego rodzaju sytuacji dochodzi w momencie, kiedy klub sportowy składa ofertę w konkursie na realizację zadań publicznych, konkursach grantowych, gdzie ich regulaminy szczegółowo określają wymogi, jakie klub powinien spełniać składając aplikację. I tutaj zazwyczaj pojawia się problem, bo np. okazuje się, że w statucie brak określonych postanowień, członkowie zarządu nie mają wiedzy na temat dokumentów, których istnienie w klubie powinno być czymś oczywistym itp. Może brzmi to dla niektórych osób nieprawdopodobnie, ale takie przypadki występują i nawet duże podmioty mają mankamenty w zasadniczych dla swojej działalności kwestiach.

Mając na uwadze powyższe w mojej ocenie wartym rozważenia jest wdrożenie i prowadzenie aktywnej polityki compliance w klubach sportowych. Na pewno w tym miejscu pojawią się głosy sprzeciwu, że jest to kolejna zbędna rzecz, a która jedynie będzie generowała dodatkowe koszty po stronie klubu…

Słowo ,,compliance”, w dosłownym tłumaczeniu oznaczające zgodność, a w biznesie odnosi się do nowoczesnego narzędzia kontroli i monitoringu, którego celem jest zapewnienie firmom działania zgodnego z prawem, normami etycznymi i wewnętrznymi zasadami.

Compliance generalnie definiowany jest jako audyt i konsulting dotyczący całego otoczenia prawnego przedsiębiorcy. Do tego zalicza się także działania polegające na profilaktyce, działaniach naprawczych, budowaniu struktur i tworzeniu właściwych procedur wewnętrznych. Summa summarum jest to więc całokształt zagadnień, które wpływają na odpowiedzialność prawną i wizerunek danego podmiotu. Compliance uwzględnia regulacje wewnętrzne oraz zewnętrzne. Polityka compliance staje się jednak skuteczna wtedy, gdy zostają nią objęte wszystkie zakresy działalności danego podmiotu.

Przed klubami sportowymi, podobnie jak przed innymi podmiotami (firmami) stoi wyzwanie polegające na codziennym działaniu w zgodzie z normami etycznymi i obowiązującym prawem w intensywnie zmieniającym się otoczeniu gospodarczym. Wzrasta liczba i zakres regulacji, a przepisy są bardzo szczegółowe lub też zawierają luki prawne, co w obu przypadkach niekiedy rodzi problemy związane z ich interpretacją i stosowaniem.

Obecnie podmioty, które przestrzegają zasad compliance są atrakcyjniejszym obiektem dla inwestorów, przyciągają lepszych specjalistów z danej branży. Analogicznie może być w przypadku klubów sportowych, np. z punktu widzenia sponsora, czy też decyzji zawodnika o przejściu do danego klubu. Compliance pozwala właściwie zarządzać ryzykiem, aby uniknąć sytuacji, które mogą powodować negatywne konsekwencje na gruncie prawnym czy też finansowym, a w najgorszym wypadku mogą zagrozić istnieniu całego klubu.

Wielość przepisów prawnych, które mają zastosowanie w przypadku działalności klubu sportowego, w tym m.in. z zakresu prawa cywilnego, prawa karnego, prawa administracyjnego, prawa podatkowego, prawa pracy czy międzynarodowego powoduje, że w mojej ocenie polityka compliance – podobnie jak to jest w przypadku nowoczesnego biznesu – powinna stać się immanentnym elementem działalności klubów i polskich związków sportowych. W odniesieniu do tematu compliance odsyłam także do swojego wcześniejszego wpisu: ,,Zarzadzanie ryzykiem i ubezpieczenie ryzyka w działalności sportowej”.