Adult Search
ModernSportFoundation.org WszystkoDlaKlubu.pl TrainingCompensation.com

Regulacje dyscyplinarne w polskiej siatkówce

W ostatnich artykułach pisałem o odpowiedzialności dyscyplinarnej w koszykówce, dziś rozpoczynamy przegląd regulacji dyscyplinarnych w polskiej siatkówce.

Podstawę orzekania w sprawach dyscyplinarnych w polskiej siatkówce stanowi Regulamin Dyscyplinarny Polskiego Związku Piłki Siatkowej. Zgodnie z § 2 Regulaminu: Regulamin określa zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej za działania i zaniechania dotyczące spraw pozostających w zakresie działalności statutowej PZPS i sprzeczne z interesem PZPS oraz określa katalog zachowań, z którymi wiąże się możliwość nałożenia kary dyscyplinarnej (wykroczenie dyscyplinarne). Zakres podmiotowy obowiązywania Regulamin Dyscyplinarnego PZPS został określony w § 3 Regulaminu, w świetle którego, odpowiedzialności dyscyplinarnej za wykroczenia dyscyplinarne podlegają członkowie PZPS, Zawodnicy, członkowie Sztabu Szkoleniowego, Sędziowie oraz Działacze Sportowi.

Członkiem PZPS, zgodnie z § 13 ust. 1 Statutu Polskiego Związku Piłki Siatkowej, są kluby sportowe, wojewódzkie związki piłki siatkowej oraz inne osoby prawne, których statut, umowa albo akt założycielski przewiduje prowadzenie działalności w sportach reprezentowanych przez PZPS.

Zawodnikiem, zgodnie z § 1 ust. 16 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPS, jest zawodnik uprawiający sport i zgłoszony do udziału w zawodach. Definicję zawodów (meczu) znajdujemy w § 1 ust. 17 Regulaminu, zgodnie z którym jest to mecz piłki siatkowej prowadzony w ramach rozgrywek ligowych, w tym Ligi Zawodowej, rozgrywek pucharowych, a także inny mecz prowadzony lub organizowany przez PZPS, Zarządzającego Ligą Zawodową.

Członek sztabu szkoleniowego – to osoba wchodząca w skład tego sztabu, czyli zgodnie § 1 ust. 11 Regulaminu, zespołu współpracującego z zawodnikami, w którego skład wchodzą trenerzy, asystenci trenerów, lekarze drużyny, członkowie zespołów odnowy biologicznej, statystycy. Definicja sędziego zawarta została w  § 1 ust. 10 Regulaminu. Wg niej sędzią jest sędzia zawodów, sekretarz zawodów i kwalifikator. Z kolei działacz sportowy, w świetle § 1 ust. 2 Regulaminu Dyscyplinarnego, to członek organów statutowych PZPS, Zarządzającego Ligą Zawodową, członków PZPS, a także delegaci na Walne Zgromadzenia PZPS lub WZSP oraz komisarz Zawodów.

Zgodnie z przepisami § 4 ust. 1 i 2, postanowienia Regulaminu stosuje się jedynie do wykroczeń dyscyplinarnych popełnionych w okresie obowiązywania Regulaminu, a wykroczenie dyscyplinarne uważa się za popełnione w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany.

W § 5 Regulaminu Dyscyplinarnego zdefiniowane zostały umyślność i nieumyślność przewinienia, bowiem zgodnie z ust. 1, wykroczenie dyscyplinarne można popełnić zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie, chyba że z postanowień Regulaminu wynika odpowiedzialność tylko za wykroczenie umyślne. W świetle ust. 2, wykroczenie umyślne zachodzi wtedy, gdy sprawca ma zamiar popełnienia czynu stanowiącego wykroczenie, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia na to się godzi, a wykroczenie nieumyślne – zgodnie z ust. 3 – zachodzi, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć. Z kolei, zgodnie z ust. 4, w przypadku klubu, o kwalifikacji określonego czynu jako umyślnego lub nieumyślnego rozstrzyga stosunek do czynu uprawnionych przedstawicieli klubu.

Nieświadomość tego, że określone zachowanie stanowi wykroczenie dyscyplinarne, nie wyłącza odpowiedzialności dyscyplinarnej, chyba że nieświadomość była usprawiedliwiona – taka zasada została sformułowane w § 6. Z kolei, zgodnie z § 7, zawodnicy ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną niezależnie od wieku, przy czym na zawodników, którzy nie ukończyli 17 lat, oraz na zawodników nieotrzymujących z tytułu uprawiania sportu wynagrodzenia nie można nałożyć kary pieniężnej. Ważną zasadę formułuje przepis § 8 Regulaminu. W przypadku, gdy wykroczenie dyscyplinarne działacza sportowego, członka sztabu szkoleniowego lub zawodnika stanowi jednocześnie wykroczenie klubu, odpowiedzialność dyscyplinarna tych osób oraz klubu jest od siebie niezależna.

W § 9 Regulaminu został uregulowany zbieg wykroczeń. Zgodnie z ust. 1, jeżeli określone zachowanie wypełnia znamiona dwóch lub więcej wykroczeń dyscyplinarnych, stosuje się przepis przewidujący najsurowszą karę, zgodnie z kolejnością kar przewidzianą w § 16 Regulaminu.

W § 16 ust. 1, kary zostały wyliczone w następującej kolejności: upomnienie, nagana, kara pieniężna, okresowe zawieszenie w prawach (okresowa dyskwalifikacja) i wykluczenie z PZPS. Wraz z nałożeniem kary dyscyplinarnej organ orzekający może zobowiązać ukaranego do przeproszenia pokrzywdzonego oraz może orzec ogłoszenie orzeczenia o ukaraniu w publikatorach PZPS. Organ orzekający może także zobowiązać ukaranego do zwrotu nagród otrzymanych z tytułu udziału w zawodach, w tym korzyści majątkowych oraz przedmiotów o charakterze symbolicznym, w szczególności takich jak medal, puchar czy odznaczenia, a które w związku z popełnieniem wykroczenia dyscyplinarnego zostały uznane za uzyskane nienależnie. Kluby odpowiadają subsydiarnie za nałożony na ich zawodników, Działaczy Sportowych związanych z kubem lub członków sztabu szkoleniowego obowiązek zwrotu korzyści, o których mowa powyżej ( 16 ust. 2 i 3).

Z kolei zgodnie z § 9 ust. 2, jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń dyscyplinarnych, wymierza się łącznie karę w granicach określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę tego samego rodzaju, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu kar innego rodzaju na podstawie innych naruszonych przepisów.

W Rozdziale II. Regulaminu uregulowano kwestie kary i zasady ich wymiaru. Zgodnie z § 17, karę upomnienia lub nagany orzeka się w przypadku, gdy właściwości i warunki sprawcy wykroczenia dyscyplinarnego i okoliczności popełnienia wykroczenia dyscyplinarnego wskazują, że zastosowanie tej kary jest wystarczające. Z kolei, zgodnie z postanowieniami § 18, karę pieniężną, jeżeli co innego nie wynika z postanowień Regulaminu, orzeka się w wysokości od 500 złotych do 200.000 złotych. Nakładając karę pieniężną organ orzekający bierze pod uwagę sytuację majątkową sprawcy, w szczególności jego dochody, a w przypadku klubu jego sytuację finansową. Karę pieniężną można w szczególnych przypadkach w całości lub w części umorzyć. Kluby odpowiadają subsydiarnie za kary pieniężne nałożone na ich zawodników, działaczy sportowych związanych bezpośrednio z klubem lub członków sztabu szkoleniowego. Odpowiedzialność subsydiarna klubu oznacza, że w przypadku nie wykonania kary pieniężnej przez zawodnika, działacza sportowego związanego bezpośrednio z klubem lub członka sztabu szkoleniowego, obowiązek zapłaty kary pieniężnej ciąży na klubie, z którym sprawca związany był w chwili popełnienia wykroczenia dyscyplinarnego.

Kolejne rodzaje kar to kara okresowego zawieszenia w prawach oraz kara wykluczenia z Polskiego Związku Piłki Siatkowej. Zgodnie z przepisami § 19, karę okresowego zawieszenia w prawach orzeka się na określony okres lub w stosunku do określonej ilości meczów. Wobec klubu, zawodnika, członka sztabu szkoleniowego, sędziego karę okresowego zawieszenia w prawach można orzec na okres od 1 do 6 meczów, na okres od 1 do 6 kolejek meczów lub na okres od 1 do 24 miesięcy. Wobec działaczy sportowych karę okresowego zawieszenia w prawach można orzec na okres od 1 do 24 miesięcy.

Kara okresowego zawieszenia w prawach orzeczona wobec zawodnika, członka sztabu szkoleniowego, sędziego polega na zakazie udziału w zawodach określonego szczebla lub udziału we wszelkich kategoriach zawodów. Ten rodzaj kary może zostać orzeczony wobec klubu polega na zakazie udziału drużyny klubu w zawodach określonego szczebla lub udziału we wszelkich kategoriach zawodów lub zakazie rozgrywania lub organizacji zawodów w obiekcie sportowym klubu. Karę okresowego zawieszenia w prawach orzeka się również w klasie rozgrywek, w której sprawca uczestniczył w chwili popełnienia wykroczenia dyscyplinarnego lub w klasie rozgrywek, do których sprawca awansował, spadł lub został zdegradowany. Organ orzekający może rozszerzyć karę okresowego zawieszenia w prawach na inne klasy rozgrywkowe, w których sprawca popełniający wykroczenie dyscyplinarne uczestniczy.

Zgodnie § 19 ust. 5, jeżeli kary okresowego zawieszenia w prawach nie wykonano w całości lub części w danym sezonie rozgrywkowym, kara podlega wykonaniu w kolejnym sezonie rozgrywkowym. W przypadku osób fizycznych wykonanie kary może również nastąpić w innym klubie, niż klub, z którym sprawca związany był w chwili popełnienia wykroczenia dyscyplinarnego. Powyższe postanowienia znajdują zastosowanie do zawodników zmieniających przynależność klubową lub zmieniających barwy klubowe w wyniku czasowego zezwolenia na grę w innym klubie. Z kolei, na mocy § 19 ust. 6, kara okresowego zawieszenia w prawach działacza sportowego polega na zakazie pełnienia funkcji sportowych lub społecznych w organach statutowych lub jednostkach wewnątrzorganizacyjnych PZPS, a także zakazie sprawowania funkcji delegata na Walne Zgromadzenia PZPS.

Natomiast zgodnie z § 20 ust. 1, kara wykluczenia z PZPS oznacza dla osób fizycznych nieograniczony w czasie zakaz udziału w zawodach oraz działalności sportowej w piłce siatkowej w charakterze zawodnika, członka sztabu szkoleniowego, sędziego, nieograniczony w czasie zakaz sprawowania funkcji w organach statutowych lub jednostkach wewnątrzorganizacyjnych PZPS, a także zakaz sprawowania funkcji delegata na Walne Zgromadzenie PZPS, oraz nieograniczony w czasie zakaz sprawowania funkcji w organach statutowych członków PZPS. W przypadku osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, kara wykluczenia z PZPS oznacza pozbawienie członkostwa i nieograniczony w czasie zakaz udziału we wszystkich strukturach PZPS (§ 20 ust. 2 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPS).

W następnej części omówimy rodzaje przewinień dyscyplinarnych w siatkówce uregulowane w Dziale III Regulaminu „Część Szczegółowa”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane wpisy

Opublikowane w

FIFA i UEFA coraz mocniej wspierają kobiecy futbol

W 2015 roku Kobiece Mistrzostwa Świata, które odbyły się w Kanadzie śledziło na stadionach lub przed telewizorami ponad 750 milionów ludzi. Kobiece EURO 2017 rozgrywane w Holandii przyciągnęło przed wszelakiego rodzaju odbiorniki i na trybuny ponad 178 milionów fanów. Na przestrzeni lat 2012-2017 liczba młodzieżowych lig dziewczęcych wzrosła ze 164 do 266. W tym samym okresie liczba europejskich reprezentacji wszystkich szczebli wiekowych urosła do 233. Pod koniec 2017 roku zarejestrowanych piłkarek poniżej 18 roku życia było 960 959.

Czytaj dalej FIFA i UEFA coraz mocniej wspierają kobiecy futbol

Opublikowane w

Udział drużyny piłkarskiej w międzynarodowych spotkaniach w okresie trwania rozgrywek

Ostatnio pisałem o nieodbytym lub przerwanym meczu w rozgrywkach piłkarskich, a dziś mowa będzie o udziale drużyny w międzynarodowych spotkaniach w okresie trwania rozgrywek mistrzowskich czy pucharowych. Zapraszam do lektury.

Czytaj dalej Udział drużyny piłkarskiej w międzynarodowych spotkaniach w okresie trwania rozgrywek

O autorze

Maciej Żyłka

Maciej Żyłka

Prawnik, Dziennikarz, Szef contentu internetowego prawosportowe.pl Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. Przez kilkanaście lat dziennikarz sportowy Radia Wrocław.

Wpisy autora

Opublikowane w

Udział drużyny piłkarskiej w międzynarodowych spotkaniach w okresie trwania rozgrywek

Ostatnio pisałem o nieodbytym lub przerwanym meczu w rozgrywkach piłkarskich, a dziś mowa będzie o udziale drużyny w międzynarodowych spotkaniach w okresie trwania rozgrywek mistrzowskich czy pucharowych. Zapraszam do lektury.

Czytaj dalej Udział drużyny piłkarskiej w międzynarodowych spotkaniach w okresie trwania rozgrywek

Opublikowane w

Nieodbyty lub przerwany mecz w rozgrywkach piłkarskich

Ostatnio na łamach bloga prawosportowe.pl sporo piszę o tematyce „rozgrywkowej” w piłce nożnej na łamach portalu prwosportowe.pl. W poprzednim odcinku było o wycofaniu się drużyny z rozgrywek, a dziś o meczu, który – mówiąc kolokwialnie – nie został przeprowadzony bez przeszkód i ustaleniu odpowiedzialności. Tutaj posiłkować się trzeba przepisami regulaminów rozgrywek i Uchwały nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 roku Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w sprawie organizacji rozgrywek w piłkę nożną.

Temat był też już przedstawiany na łamach bloga w ujęciu nierozegrania meczu, ale i przyczyn obiektywnych nierozegrania, w tym siły wyższej. Dotyczy to regulacji z § 7 ust. 1 nr IX/140, a teraz o ustaleniu odpowiedzialności klubów. Zgodnie z § 29 Uchwały nr IX/140, W przypadku gdy wyznaczone lub uzgodnione spotkanie nie odbędzie się, względnie mecz zostanie przerwany przed upływem czasu gry, zobowiązanie finansowe klubów ustala się w następujący sposób:

1.Zainteresowane kluby nie mogą wzajemnie rościć pretensji finansowych, jeśli przyczyna była od nich nie zależna (katastrofy, klęski żywiołowe, itp.). Decyzja odnośnie zakwalifikowania przyczyny należy do organów prowadzących rozgrywki.

2.Gospodarz spotkania ma prawo żądania zwrotu poniesionych kosztów organizacji spotkania, jeśli winę ponosi drużyna przeciwnika.

3.Drużynie przyjezdnej przysługuje zwrot poniesionych kosztów jeśli winę ponosi gospodarz spotkania.

Mamy tutaj trzy reżimy.

Po pierwsze, w przypadkach losowych, a językiem prawniczym „siły wyższej” kluby nie mogą mieć wzajemnych pretensji finansowych o nierozegrany mecz. Tak dzieje się w przypadku np. katastrof, klęsk żywiołowych, śmierci kibica, zalania boiska w wyniku obfitych opadów deszczu, ale należy pamiętać, że decyzję w kwestii kwalifikacji tej przyczyny podejmuje organ prowadzący rozgrywki czyli niezależnie od nazwy czy to „Komisja Rozgrywek” czy „Wydział Gier”. Od takich decyzji przysługuje odwołanie do organu odwoławczego czyli organu II instancji wg właściwości wynikającej z odrębnych przepisów.

Po drugie, jeśli mecz nie odbył się z winy drużyny gości, gospodarz meczu ma prawo żądać od gościa zwrotu kosztów organizacji spotkania.

A po trzecie, jeżeli wina za nierozegranie czy przerwanie spotkania leży po stronie gospodarzy, to drużynie przyjezdnej przysługuje zwrot kosztów tego wyjazdu.

Pamiętajmy też, że w przypadkach w których nierozegranie meczu, jego przerwanie, bądź niedokończenie nastąpi z winy jednej ze stron zastosowane mogą być również przepisy § 7 ust. 1 Uchwały nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 roku Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w sprawie organizacji rozgrywek w piłkę nożną. Poniżej przypadki, które mieszczą się w opisywanym dzisiaj zagadnieniu.

Zgodnie z tym przepisem „Zawody należy zweryfikować jako przegrane 0:3 na niekorzyść:

2) drużyny, która z własnej winy nie staje do zawodów lub spóźni się więcej niż 15 minut;

3) drużyny, która nie przygotowała boiska do gry …

4) drużyny gospodarza, jeżeli nie dostarczy do gry przepisowej piłki lub w razie uszkodzenia nie zastąpi jej w ciągu 10 min inną przepisową piłką;

5) drużyny gospodarza w przypadku, gdy na boisko wtargnie publiczność i nie zostanie usunięta w ciągu 5 minut lub w razie powtórnego jej wtargnięcia;

6) drużyny, która nie zgodzi się na prowadzenie zawodów przez sędziego wyznaczonego zgodnie z przepisami;

9) drużyny, która przed zakończeniem zawodów opuści boisko do gry, lub w której liczba zawodników będzie mniejsza niż 7;

10) drużyny, której zawodnik, członek kierownictwa lub trener, w czasie zawodów czynnie znieważył któregokolwiek z sędziów prowadzących zawody, które z tego powodu zostały przerwane;

11) drużyny, której kibic przed lub w czasie trwania zawodów czynnie znieważył któregokolwiek z sędziów prowadzących zawody, a zawody z tego powodu zostały przerwane;

12) drużyny, której kibice wtargnęli na pole gry i z tego powodu zawody zostały zakończone przez sędziego przed upływem ustalonego czasu gry;

13) drużyny, której zawodnik wykluczony z gry przez sędziego nie opuścił boiska w ciągu 2 minut;

14) drużyny, która nie dostarczy sędziemu protokołu, zawierającego listę zawodników i osób funkcyjnych;

17) drużyny, której kibice, swoim zachowaniem, spowodowali przerwanie meczu i z tego powodu zawody zostały zakończone przez sędziego przed upływem ustalonego czasu gry;

…”

W kolejnym odcinku będzie o udziale drużyn w międzynarodowych spotkaniach w okresie trwania rozgrywek mistrzowskich czy pucharowych.

(zdjęcie ma charakter ilustracyjny)

Chcesz posłuchać tego tekstu?

Opublikowane w

Wycofanie się drużyny z rozgrywek piłkarskich

Kontynuujemy tematykę „rozgrywkową” w piłce nożnej na łamach portalu prwosportowe.pl. Ostatnio pisałem o wyborze strojów drużyn w zawodach piłki nożnej, a dziś o wycofaniu się drużyny z rozgrywek. Tu również pomocne będą przepisy regulaminów rozgrywek i Uchwały nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 roku Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w sprawie organizacji rozgrywek w piłkę nożną.

Czytaj dalej Wycofanie się drużyny z rozgrywek piłkarskich

Zobacz więcej »

Serwis obsługuje:

Dauerman

Kontakt z nami:

PrawoSportowe.pl Sp. z o.o.
Aleja Śląska 1
54-118 Wrocław
Stadion Wrocław (Budynek Wschód, III p.)
tel. +48 693 672 258
e-mail: bok@prawospotowe.pl

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu, VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, numer KRS 0000384634, NIP 8992720232, REGON 021539145, kapitał zakładowy 15.000,00 zł

RODO Sport

Masz do nas pytanie z zakresu wdrożenia nowej polityki ochrony danych osobowych "RODO"? Wypełnij poniższy formularz, odpiszemy tak szybko jak to będzie możliwe.
TS Escorts