ModernSportFoundation.org WszystkoDlaKlubu.pl TrainingCompensation.com

Zadośćuczynienie od sportowca stosującego doping

W wyniku decyzji organów odpowiedzialnych za badanie obecności w organizmie substancji uznanych na podstawie międzynarodowych przepisów antydopingowych za zabronione wielokrotnie słyszymy o odebraniu uzyskanych tytułów zdyskwalifikowanym zawodnikom oraz o zobowiązaniu ich do zwrotu otrzymanych dyplomów i medali. Tym samym po latach od rozegrania imprez otrzymujemy informację, iż dany sportowiec w związku z dyskwalifikacją pierwotnego medalisty z powodu stosowania przez niego dopingu, otrzymuje „po latach” pierwsze miejsce. Trudno w tym momencie nie mówić o poszkodowaniu uczciwego sportowca, gdy po latach świat dowiaduje się, że w rzeczywistości to on powinien stanąć na podium. Ponadto sama procedura zwrotu medali również nie stanowi godnej rekompensaty dla sportowca. Medale zamiast przy pełnych trybunach, wręczane są zazwyczaj pocztą. Czy w takiej sytuacji pokrzywdzony zawodnik może wystąpić z roszczeniem o zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych wobec sportowca stosującego doping ?

Przepis art. 23 Kodeksu cywilnego (dalej: k.c.) wskazuje, że „Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.”. W doktrynie wskazuje się, że definicja ta przyznaje decydującą rolę w rozstrzyganiu o istnieniu określonego dobra osobistego poglądom społecznym, a nie decyzjom ustawodawcy czy organu stosującego prawo. O tym, czy pewien stan rzeczy odnoszący się do człowieka jest dobrem osobistym, rozstrzyga nadawanie mu charakteru wartości (stanu rzeczy wysoko cenionego) przez ogół społeczeństwa, a nie zakwalifikowanie go jako takiego dobra przez praktykę prawniczą. Powyższe wyliczenie dóbr osobistych nie jest zupełne i ma charakter przykładowy. Obok wymienionych w tym przepisie dóbr mogą zatem istnieć i w rzeczy samej istnieją inne dobra osobiste.

Jednym z dóbr osobistych chronionych na podstawie przepisów k.c. wskazanych w komentowanym przepisie jest cześć, ponadto w orzecznictwie wskazano, iż tytuł zawodowy również stanowi rodzaj dobra osobistego. W orzecznictwie wyróżnia się dwa aspekty czci: wewnętrzny, nazywany godnością osobistą, obejmującą wyobrażenie człowieka o własnej wartości oraz oczekiwanie szacunku ze strony innych ludzi, oraz zewnętrzny, oznaczający dobrą sławę, dobrą opinię innych ludzi, szacunek, którym obdarza daną osobę otoczenie. Bez wątpienia za naruszenie czci uznaje się znieważenie lub zniesławienie danej osoby. Natomiast kierując się linią orzeczniczą sądów, które uznały tytuł zawodowy za rodzaj dobra osobistego chronionego na podstawie prawa cywilnego, również można pokusić się o postawienie tezy, czy np. tytuł Mistrza Polski również nie stanowi swego rodzaju „tytułu zawodowego”, lecz w świecie sportu ? Wszak nie mamy tu do czynienia z klasycznym zdobywaniem kolejnych stopni kariery naukowej, lecz niewątpliwie każdy sportowiec ma swoją ścieżkę kariery, której nierzadko zwieńczeniem jest uzyskanie tytułu mistrza – czy to olimpijskiego, czy to Polski. Taki tytuł również powinien pozostawać pod ochroną prawa cywilnego.  W swoim środowisku sportowcy często są tytułowani poprzez swoje osiągnięcia. Odebranie im natomiast w wyniku zachowania niezgodnego z prawem i przesądzonego prawomocnym orzeczeniem dyskwalifikującym rzekomego zwycięzcę, odbiera się należny sportowcowi szacunek w postaci – podania oficjalnego komunikatu w momencie rozgrywania zawodów o zwycięstwie, wręczenie medalu wśród publiczności czy prawa do odsłuchania hymnu narodowego odtworzonego na jego cześć.

Zgodnie z art. 448 k.c. „w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia”. Warto się więc zastanowić nad możliwością dochodzenia powyższego roszczenia w omawianej sytuacji. Powyższa analiza dotyczy oczywiście odebrania uzyskanych tytułów w zawodach o zasięgu ogólnokrajowym, w przypadku natomiast imprez o zasięgu międzynarodowym zasadne może się okazać dochodzenie roszczenia przed Międzynarodowym Trybunałem ds. Sportu w Lozannie, a więc zastosowanie będzie mieć wówczas prawo szwajcarskie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane wpisy

Opublikowane w

Brak trenera z licencją podczas meczu

Poprzednio pisałem o przypadku ukarania grającego trenera czerwoną kartką i konsekwencjach takiego czynu. Dziś o jeszcze jednym przypadku będącym często przedmiotem orzeczeń dyscyplinarnych w polskiej piłce nożnej i też dotyczącym trenera, ale już nie tylko grającego trenera, ale każdego szkoleniowca, czyli o przypadku „trenera bez licencji”.

Czytaj dalej Brak trenera z licencją podczas meczu

Opublikowane w

Treningi i kwalifikacje w F1

W najbliższy weekend odbędzie się jeden z najpopularniejszych wyścigów w całym kalendarzu mistrzostw Formuły 1. Mowa o rywalizacji rozgrywanej na miejskich ulicach malowniczo położonego Monako. Z uwagi na charakterystykę trasy, wyprzedzanie tam jest manewrem wyjątkowo trudnym. O końcowym wyniku niejednokrotnie decyduje z jednej strony właściwa strategia postojów w alei serwisowej, natomiast z drugiej wyniki w kwalifikacjach. Dlatego też w dzisiejszym artykule chciałbym poświęcić uwagę procedurom związanym z kwalifikacjami do wyścigu oraz treningami bezpośrednio je poprzedzającymi. Jak zwykle, nieocenione przy analizie zagadnienia będą Regulacje Sportowe F1[1].

Czytaj dalej Treningi i kwalifikacje w F1

O autorze

Joanna Maj

Joanna Maj

Wpisy autora

Opublikowane w

Odpowiedzialność polskiego związku sportowego za rozwój sportu

W strukturze organizacyjnej sportu w Polsce kluczową rolę odgrywają polskie związki sportowe (dalej: PZS), które ustawa o sporcie czyni gospodarzami danego sportu. Zgodnie z ustawą, PZS mają monopol na organizację i prowadzenie współzawodnictwa o tytuł Mistrza Polski i o Puchar Polski, a także są uprawnione do reprezentowania polskiego sportu w środowisku międzynarodowym. Dodatkowo system finansowania sportu w naszym kraju daje PZS możliwość pozyskiwania na preferencyjnych warunkach środków z dotacji MSiT. W związku z tym, PZS dysponują realnym narzędziem kształtowania kierunków rozwoju sportu, w którym działają.

Czytaj dalej Odpowiedzialność polskiego związku sportowego za rozwój sportu

Opublikowane w

Standardy postępowania dyscyplinarnego według Kodeksu Dobrego Zarządzania dla PZS

Polskie Związki Sportowe jako podmioty realizujące odpowiedzialność dyscyplinarną w sporcie powinny gwarantować najwyższe standardy w zakresie jej dochodzenia, uwzględniając przy tym przyjęte zasady sprawiedliwości oraz szanując fundamentalne prawa zawodników. Tak ukształtowane standardy powinny przewidywać oddzielenie organów dochodzeniowych od orzekających, a także gwarantować osobom poddanym odpowiedzialności dyscyplinarnej prawo do bezstronnej rozprawy i osobistego w niej udziału lub swobodnej reprezentacji.

Czytaj dalej Standardy postępowania dyscyplinarnego według Kodeksu Dobrego Zarządzania dla PZS

Opublikowane w

Prawo pierwotne w odniesieniu do działań w dziedzinie sportu

W systemie prawa UE prawo pierwotne ma najwyższą rangę, gdyż zawiera przepisy regulujące podstawowe zasady funkcjonowania UE. Prawo pierwotne ma bezwzględna wyższość nad prawem pochodnym. Cechą charakterystyczną jest bezpośrednie tworzenie prawa pierwotnego przez państwa członkowskie, a nie przez instytucje UE.

Czytaj dalej Prawo pierwotne w odniesieniu do działań w dziedzinie sportu

Zobacz więcej »

Serwis obsługuje:

Dauerman

Kontakt z nami:

PrawoSportowe.pl Sp. z o.o.
Aleja Śląska 1
54-118 Wrocław
Stadion Wrocław (Budynek Wschód, III p.)
tel. +48 693 672 258
e-mail: bok@prawospotowe.pl

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu, VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, numer KRS 0000384634, NIP 8992720232, REGON 021539145, kapitał zakładowy 15.000,00 zł

RODO Sport

Masz do nas pytanie z zakresu wdrożenia nowej polityki ochrony danych osobowych "RODO"? Wypełnij poniższy formularz, odpiszemy tak szybko jak to będzie możliwe.