Tu jesteś: Poradniki >Wpływ podpisów składu orzekającego na ważność orzeczeń…

Wpływ podpisów składu orzekającego na ważność orzeczeń dyscyplinarnych w sporcie

Maciej Broda

Maciej Broda
26 kwi 2017, 00:19
ZAPYTAJ MNIE O PORADĘ

Fot: Fotolia

Na łamach portalu, m.in. w tekście pt. Treść orzeczenia jako realizacja zasad postępowania dyscyplinarnego w sporcie zwracałem uwagę na znaczenie prawidłowo sporządzonego uzasadnienia orzeczenia dyscyplinarnego dla realizacji prawa do obrony obwinionych. W dzisiejszym artykule chciałbym omówić problematykę podpisywania orzeczeń dyscyplinarnych w kontekście możliwości ich zakwestionowania, m.in. przed Trybunałem Arbitrażowym ds. Sportu przy PKOl.

Na podstawie art. 45a ust. 3 ustawy z 25 czerwca 2010 r. o sporcie: Trybunał Arbitrażowy ds. Sportu przy PKOl rozstrzyga spory wynikające z zaskarżenia ostatecznych decyzji dyscyplinarnych polskich związków sportowych. Kompetencja ta została również potwierdzona w obowiązującym od 27 lutego 2014 r. Regulaminie Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu przy Polskim Komitecie Olimpijskim (dalej: Regulamin).

Szczegółowe zasady rozpatrywania skarg na orzeczenia dyscyplinarne organów polskich związków sportowych zostały określone natomiast w rozdziale 11 Regulaminu, tj. §72-82. Dla celów dzisiejszego artykułu w szczególności chciałbym zwrócić uwagę na treść przepisu §82 Regulaminu:

„W  sprawach  nieuregulowanych  w  niniejszym  Regulaminie  do  rozpoznawania skarg  na  decyzje  dyscyplinarne  stosuje  się  odpowiednio  przepisy  Kodeksu Postępowania Karnego.”

Warto w tym momencie podkreślić, że bardzo podobny przepis umieszczony był we wcześniejszej wersji Regulaminu, a mianowicie §87a, który stanowił, ze:

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym Regulaminie do rozpoznawania skarg na decyzje dyscyplinarne lub regulaminowe właściwych organów polskich związków sportowych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnegio.”

Powyższe oznacza, że pomimo uchwalenia nowej wersji Regulaminu, przepis ten – w odniesieniu do decyzji dyscyplinarnych – nie uległ żadnym zmianom, dlatego też można korzystać z dorobku orzecznictwa Trybunału ukształtowanego jeszcze na gruncie poprzedniej wersji Regulaminu.

Orzeczeniem, które chciałbym w tym momencie przywołać, jest wyrok Trybunału z 2 września 2010 r. Sprawa dotyczyła skargi na orzeczenie dyscyplinarne organu jednego z polskich związków sportowych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa związkowego, m.in. z uwagi na podpisanie go przez przewodniczącego oraz osobę, która nie była członkiem organu dyscyplinarnego.

Trybunał rozpatrując omawianą skargę, zgodnie z przywołanym wcześniej odesłaniem do przepisów Kodeksu postępowanie karne, wskazał na przepis art. 113 k.p.k., zgodnie z którym:

Orzeczenie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego, nie wyłączając przegłosowanego, chyba że orzeczenie zamieszczono w protokole.

Trybunał poddał analizie zarówno stanowisko doktryny, jak i dorobek orzecznictwa w zakresie wymagań stawianych orzeczeniu dyscyplinarnemu oraz skutków jego wadliwego podpisania. Konkluzje były następujące:

  1. Niepodpisanie orzeczenia przez którąkolwiek z osób biorących udział w jego wydaniu jest uznane za jedno z najpoważniejszych uchybień skutkujących nieważnośćią orzeczenia z mocy prawa;
  2. Wymóg podpisu wszystkich członków składu orzekającego dotyczy dyspozytywnej części orzeczenia, nie zaś jego uzasadnienia;
  3. Niedopuszczalne jest uzupełnienie orzeczenia poprzez jego późniejsze podpisanie przez wszystkich członków składu orzekającego, nawet w przypadku, gdyby wcześniejszy brak wynikał jedynie z niedopatrzenia.

Mając na uwadze powyższe, Trybunał uwzględnił skargę, uchylając zaskarżone orzeczenie i przekazując je do ponownego rozpatrzenia przez organ dyscyplinarny polskiego związku sportowego.

Pomimo zmiany Regulaminu Trybunału, wytyczne odnośnie stosowania przepisów kodeksu postępowania karnego dla rozpatrywania spraw dyscyplinarnych, wydają się być takie same. Z jednej strony, organy dyscyplinarne polskich związków sportowych powinny mieć je na uwadze w trakcie prowadzenia postępowań dyscyplinarnych. Z drugiej zaś, obwinieni dbając o swoje interesy powinni mieć na uwadze wyżej wskazane orzeczenie Trybunału. Być może okaże się ono przydatme w skutecznym zakwestionowaniu sposobu przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego.



 

Komentarze

Bądź pierwszy i dodaj komentarz!

 

pole wymagane




Blog Autora



Poradniki Autora






Najczęściej pobierane dokumenty

  1. Kontrakt menadżerski z zawodnikiem

  2. Kontrakt o profesjonalne uprawianie sportu

  3. Kontrakt trenerski z klubem

  4. Umowa o świadczenie usług skautingowych

  5. Kontrakt menadżerski z trenerem

  6. Umowa wynajmu obiektu sportowego na mecz

  7. Umowa najmu lokalu

  8. Oświadczenie o zrzeczeniu się praw do rekompensaty za wyszkolenie FIFA

  9. Umowa sponsoringu na pojedynczą imprezę

  10. Umowa o wolontariat

Nasze serwisy

kancelaria dauerman lobbing dla sportu menedzersportowy mediacje dla sportu

Partnerzy

partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner

PORADA ON-LINE