Tu jesteś: Blog - eksperci o prawie sportowym >Sportowcy-astmatycy a wyłączenie stosowania dopingu dla celów terapeutycznych

Sportowcy-astmatycy a wyłączenie stosowania dopingu dla celów terapeutycznych

Joanna Maj
10 sie 2017, 15:40
ZAPYTAJ MNIE O PORADĘ

fot: flickr

Dopingiem jest postać oszustwa sportowego, stanowiąca drastyczne i podstępne naruszenie kanonów czystej i uczciwej rywalizacji, zgodnej z duchem fair play i zasadą równych szans konkurentów. Powszechnie uznaje się, że przyjmowanie środków dopingujących przez sportowców narusza równocześnie dobre imię klubu lub federacji sportowej, które reprezentuje, sponsora finansującego jego przygotowania, a także, przynajmniej pośrednio, prawa kibiców do oglądania widowiska sportowego w pełnym tego słowa znaczeniu.

W ustawie o zwalczaniu dopingu w sporcie z 21 kwietnia 2017 r. wskazane zostały jednak przypadki, które nie uznają za doping zachowań określonych w art. 1 ust. 1 pkt 1, 2, 6 lub 8, jeśli zachowania te spełniają dodatkowe przesłanki, którymi są:

-uzasadnienie zachowania celem leczniczym

-zawodnik otrzymał zgodę na używanie danej substancji zabronionej lub metody zabronionej na zasadach określonych w załączniku nr 2 do Międzynarodowej Konwencji o zwalczaniu dopingu w sporcie, sporządzonej w Paryżu dnia 19 październiku 2005r.

Są to tzw. wyłączenia dla celów terapeutycznych (Therapic Use Exemptions, dalej: TUE). Przesłanki przyznawania TUE wynikają więc z prawa międzynarodowego. Zgodnie z art. 4.1. Załącznika Nr 2 do Międzynarodowej Konwencji o Zwalczaniu Dopingu w Sporcie zawodnik może uzyskać TUE, jeżeli (i tylko jeżeli) potrafi wykazać, że spełniony został każdy z poniższych warunków:

a. Dana substancja zabroniona lub metoda zabroniona jest potrzebna do leczenia ostrego lub przewlekłego stanu chorobowego, takiego, że zawodnik doznałby znacznego uszczerbku na zdrowiu, gdyby substancja zabroniona lub metoda zabroniona miała być odstawiona.

b. Istnieje bardzo małe prawdopodobieństwo, że użycie substancji zabronionej lub metody zabronionej w celach terapeutycznych przyczyni się do poprawienia wyników sportowych w stopniu wyższym, niż poprawa, jakiej można by oczekiwać od zawodnika po powrocie do normalnego stanu zdrowia po zakończeniu leczenia ostrego lub przewlekłego stanu chorobowego.

c. Nie istnieje rozsądna terapeutyczna alternatywa wobec użycia substancji zabronionej lub metodyzabronionej.

d. Konieczność używania substancji zabronionej lub metody zabronionej, nie może wynikać, całkowicie lub częściowo, z wcześniejszego stosowania (bez TUE) substancji lub metody, która była zabroniona w czasie takiego używania.

Na Liście substancji i metod zabronionych dołączonej do Światowego Kodeksu Antydopingowego znajdują się m.in. sterydy, hormony wzrostu, modulatory hormonów (np. substancje antyestrogenowe), insulina, marihuana czy metody manipulacji krwią. Jednym z najbardziej popularnych schorzeń, na które wielu sportowców uzyskuje TUE jest astma oskrzelowa. Szacuje się, że u około 50 % kolarzy oraz u 60 % biegaczy narciarskich zdiagnozowano tą chorobę. Badania jednak pokazują, iż w przypadku stosowania silnych dawek lekarstwa przeciw tej chorobie mogą być używane jako środki dopingujące. Co istotne w przypadku niektórych preparatów niemożliwe jest obecnie ustalenie, jak duże dawki zostały zastosowane. Badania przeprowadzone przez prof. Jimmiego Elersa zajmującego się badaniami nad astmą u sportowców ukazały, iż „w efekcie podawania zwiększonych dawek szczurom, zaobserwowaliśmy nagły wzrost siły mięśni i zdolność do szybszej regeneracji ich organizmów”. Wśród sportowców chorujących na astmę znajdują się wielokrotni medaliści olimpijscy, a także rekordziści świata np. w maratonie kobiet Paula Radcliffe. Z racji popularności zachorowań na astmę choroba ta została w szczególny sposób uregulowana w kontekście wyłączeń terapeutycznych. Zgodnie z treścią Listy Substancji i Metod Zabronionych na 2017 r. substancje stosowane przy leczeniu astmy oskrzelowej należące do grupy beta 2 agonistów (formoterol, salbutamol, salmeterol) mogą być stosowane przez sportowców w dawkach terapeutycznych bez konieczności posiadania wyłączenia dla celów terapeutycznych. Biorąc pod uwagę, iż w przypadku niektórych preparatów niemożliwe jest ustalenie jak silne dawki zostały zastosowane może to stanowić pole do licznych nadużyć. Niejednokrotnie lekarze apelowali, iż stosowanie farmaceutyków przez astmatyków podnosi wydolność organizmu poza standardowy poziom i przyspiesza proces regeneracji organizmu. Astma nie jest oczywiście jedyną chorobą leczoną środkami dopingowymi, jednak z racji jej powszechności występowania u sportowców budzi liczne kontrowersje w ogólnoświatowym środowisku sportowym.

Biorąc pod uwagę, iż substancją i metodą zabronioną jest odpowiednio substancja lub działanie, których użycie pozostaje w sprzeczności z zasadą uczciwej rywalizacji sportowej uzasadnione niekiedy wydają się liczne zastrzeżenia występujące w środowisku sportowym związane z powszechnym dopuszczeniem do rywalizacji sportowej zawodników chorujących na astmę. W momencie wyrównania teoretycznie szansy sportowca chorego dochodzi bowiem do naruszenia szans sportowców niestosujących tychże metod. Konflikt tychże wartości niewątpliwie może powodować zachwianie celu regulacji antydopingowej, a w świetle wskazanych przepisów uprzywilejowanie sportowców może naruszać zasadę uczciwej rywalizacji sportowej.



 

Komentarze

Bądź pierwszy i dodaj komentarz!

 

pole wymagane




Nasze serwisy

kancelaria dauerman lobbing dla sportu menedzersportowy mediacje dla sportu

Partnerzy

partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner

PORADA ON-LINE