ModernSportFoundation.org WszystkoDlaKlubu.pl WszystkoDlaKlubu.pl TrainingCompensation.com

Rodzaje orzeczeń organu II instancji na przykładzie Najwyższej Komisji Odwoławczej PZPN

Ostatnio Maciej Broda przygotował poradnik p.t. „Wpływ podpisów składu orzekającego na ważność orzeczeń dyscyplinarnych w sporcie”, a ja dzisiaj nawiążę nieco do tego, choć w węższym znaczeniu. Organy orzekające można bez wątpienia podzielić na organy I instancji i organy II instancji. Ten sam podział ze względu na instancyjność można sprowadzić do pojęć organu I instancji i organu odwoławczego lub do pojęć organu orzekającego i organu odwoławczego.

Nie będę dzisiaj wchodził w szczegóły, od orzeczeń jakich organów można odwoływać się do organów II instancji, czyli organów dyscyplinarnych, komisji dyscyplinarnych, wydziałów dyscypliny, czy też komisji rozgrywek czy komisji licencyjnych, bo to regulują przepisy statutów, regulaminów dyscyplinarnych lub innych aktów prawa wewnętrznego czy to polskich związków sportowych, czy to związków sportowych, czy to stowarzyszeń np. wojewódzkich okręgowych związków w poszczególnych dyscyplinach sportowych.

Skoncentruję się na Najwyższej Komisji Odwoławczej Polskiego Związku Piłki Nożnej, która działa na podstawie przepisów art. 13 par. 1 pkt d Statutu PZPN, a jej kompetencje określone są w art. 53 tegoż Statutu oraz w przepisach Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN i przepisach Uchwały II/38 z dnia 29 listopada 2016 roku Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w sprawie przyjęcia Regulaminu Najwyższej Komisji Odwoławczej. I tam znajdujemy regulacje dotyczące m.in. rodzajów orzeczeń.

Zgodnie z art. 146 par. 1 Regulaminu Dyscyplinarnego, organ dyscyplinarny II instancji może po rozpoznaniu odwołania orzec w jeden z pięciu poniższych sposobów:

1) oddalić odwołanie w całości lub w części jako bezzasadne lub złożone przez osobę nieuprawnioną,

2) zmienić zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i orzec co do istoty sprawy,

3) uchylić zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ,

4) uchylić zaskarżone orzeczenie w całości i postępowanie umorzyć albo uchylić zaskarżone orzeczenie w części i w tym zakresie postępowanie umorzyć, a w pozostałej części przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ bądź orzec co do istoty sprawy,

5) umorzyć postępowanie odwoławcze.

Jak widać wachlarz możliwości jest duży, bo organ II instancji może oddalić odwołanie ze względów merytorycznych lub formalnych jakim jest złożenie odwołania przez nieuprawnioną osobę (nie ma tutaj jako takiego odrzucenia odwołania ze względów formalnych jakie przewiduje np. Kodeks Postępowania Cywilnego). Może też zmienić zaskarżone orzeczenie, a do tego orzec co do istoty sprawy. I to w części lub w całości. Podobnie w części lub w całości może uchylić orzeczenie i przekazać do ponownego rozpatrzenia, nie orzekając już w tej sprawie merytorycznie. Może też umorzyć postępowanie i wreszcie może umorzyć w części postępowanie, a w pozostałej części przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ właściwy, ale może też orzec co do istoty sprawy.

Organ dyscyplinarny II instancji może też – zgodnie z art. 146 par. 2 – w sposób odmienny opisać przewinienie dyscyplinarne, zmienić lub uzupełnić kwalifikację prawą przypisanego przewinienia dyscyplinarnego bez względu na kierunek zaskarżenia orzeczenia. Organ dyscyplinarny II instancji nie może zaostrzyć kary dyscyplinarnej, chyba że odwołanie wniesiono na niekorzyść obwinionego.

Natomiast wg art. 146 par. 3, uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości lub w części i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ może nastąpić w wyjątkowych sytuacjach, w których konieczne jest przeprowadzenie postępowania co do istoty sprawy lub przeprowadzenie wielu dowodów. Zatem w pozostałych sytuacjach, organ dyscyplinarny II instancji ma obowiązek orzec merytorycznie, co do istoty sprawy.

W taki sam sposób jak w art. 146 par. 1 Regulaminu Dyscyplinarnego uregulowane są rodzaje orzeczeń Najwyższej Komisji Odwoławczej, a te przepisy zawarte zostały w par. 24 pkt 1-5 Uchwały II/38. I taka sama procedura obowiązuje również w sytuacji, gdy NKO rozpatruje skargę kasacyjną.

Ponadto na podstawie par 25 Uchwały II/38, NKO  może oddalić odwołanie w całości lub w części jako bezzasadne jeżeli brak jest uzasadnionych zarzutów albo jeżeli zaskarżone orzeczenie pomimo błędnej podstawy prawnej lub błędnego uzasadnienia odpowiada prawu związkowemu oraz przepisom FIFA czyli na zasadzie słuszności.

Ważne przepisy szczególne zawarte zostały w par. 26. I tak:

1. Jeżeli zarzut naruszenia przepisów postępowania jest uzasadniony a Komisja uzna, iż ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego nie jest możliwe wydanie orzeczenia na jednym posiedzeniu Komisji, Komisja może uwzględnić odwołanie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez właściwy organ.

2. Jeżeli zarzut naruszenia prawa materialnego jest uzasadniony, a odwołania nie oparto także na zarzucie naruszenia przepisów postępowania lub zarzut ten okazał się nieuzasadniony, Komisja może uwzględnić odwołanie w całości lub w części i zmienić zaskarżone orzeczenie rozstrzygając co do istoty sprawy.

3. Naruszenie prawa związkowego lub przepisów FIFA Komisja jest zobowiązana uwzględnić pomimo braku zarzutu strony.

Ponadto na mocy przepisów par. 27, Komisja może nie uwzględnić odwołania, a mimo to zmienić w całości lub w części zaskarżone orzeczenie, rozstrzygając – w zakresie wymiaru kary – co do istoty sprawy, w przypadku gdy organ I instancji nie wziął pod uwagę wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na wymiar kary, a orzeczenie organu I instancji, co do zasady, odpowiada prawu związkowemu lub przepisom FIFA (zasada słuszności). Komisja może uchylić zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i umorzyć postępowanie, jeżeli postępowanie w danym zakresie stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

O autorze

Maciej Żyłka

Maciej Żyłka

Prawnik, Dziennikarz, Szef contentu internetowego prawosportowe.pl
Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. Przez kilkanaście lat dziennikarz sportowy Radia Wrocław.

Wpisy autora

Opublikowane w

Bezpłatne webinarium „RODO SPORT”

W związku z dużym zainteresowaniem tematyką ochrony danych osobowych, specjalnie dla Naszych użytkowników – wraz z Kancelarią Dauerman i portalem wszystkodlaklubu.pl przygotowaliśmy webinarium poświęcone tematyce RODO SPORT.

Opublikowane w

Regulacje dyscyplinarne w polskiej piłce ręcznej cz. 2

W poprzednim odcinku przedstawiłem m.in. zakres podmiotowy i przedmiotowy odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz rodzaje kar w polskiej piłce ręcznej. Dziś, pora na omówienie przepisów części szczególnej Regulaminu Dyscyplinarnego ZPRP, czyli poszczególnych rodzajów wykroczeń.

Opublikowane w

Regulacje dyscyplinarne w polskiej piłce ręcznej

W poprzednich kilku odcinkach omawiałem regulacje dyscyplinarne w polskiej siatkówce. Dziś pora na przepisy dyscyplinarne obowiązujące w piłce ręcznej. Podobnie jak wcześniej w przypadku koszykówki i piłki siatkowej skoncentruję się na zakresach odpowiedzialności, definicji wykroczenia dyscyplinarnego i rodzajach wykroczeń czyli części szczególnej regulacji dyscyplinarnych. Nie będę szczegółowo omawiać postępowania dyscyplinarnego, bowiem to bardzo szerokie zagadnienie, na osobne publikacje i artykuły.

Zobacz więcej »

Serwis obsługuje:

Dauerman

Kontakt z nami:

PrawoSportowe.pl Sp. z o.o.
Aleja Śląska 1
54-118 Wrocław
Stadion Wrocław (Budynek Wschód, III p.)
tel. +48 693 672 258
e-mail: bok@prawospotowe.pl

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu, VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, numer KRS 0000384634, NIP 8992720232, REGON 021539145, kapitał zakładowy 15.000,00 zł

Zapytaj prawnika

Masz do nas pytanie na temat prawa sportowego? Wypełnij poniższy formularz, odpiszemy tak szybko jak to będzie możliwe.