Tu jesteś: Blog - eksperci o prawie sportowym >Kwalifikacja źródeł przychodów sportowców w przepisach podatkowych

Kwalifikacja źródeł przychodów sportowców w przepisach podatkowych

Marcin Kryszko

Marcin Kryszko
19 kwi 2017, 17:56
ZAPYTAJ MNIE O PORADĘ

Kwalifikacja źródeł przychodów sportowców w przepisach podatkowych

W dzisiejszym wpisie analizie poddamy Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2015 r. (sygn. II FPS 1/15) dotyczącą możliwości zaliczenia przychodów sportowców do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotowa uchwała składu siedmiu sędziów została podjęta w związku pojawieniem się zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości w sprawie, w której skarżący w zeznaniu podatkowym dochód z umowy świadczenie usług sportowych w zakresie uprawiania sportu żużlowego zakwalifikował jako dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej i rozliczył go na zasadach określonych w art. 30c Ustawy. Powyższe zakwestionował organ podatkowy, w którego ocenie prowadzona przez Skarżącego działalność gospodarcza, to w istocie rzeczy działalność wykonywana osobiście w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt. 2 Ustawy opodatkowana według zasad ogólnych.

W postępowaniu odwoławczym skarżący wskazywał, że jako zawodnik klubu sportowego, zgodnie z zawartą umową, świadczył usługi reklamowe i usługi jeźdźca żużlowego, na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. W ocenie skarżącego przychody wypłacone mu przez klub sportowy, nie mogą być zaliczone do źródeł przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Jako przedsiębiorca spełnił wszystkie wymogi formalne, a wykonując swoje usługi w sposób zorganizowany i ciągły ponosił ryzyko gospodarcze. Dlatego też wykonywanych usług nie można zakwalifikować do przychodów z uprawiania sportu, ponieważ nie uprawia on sportu, a wykonuje zawód jeźdźca żużlowego. Zdaniem organu odwoławczego, z kontraktu sportowego wynikało, że skarżący uczestniczył we współzawodnictwie sportowym. Skarżący uprawiał sport. Nie wykonywał zawodu jeźdźca żużlowego. Organ podkreślił, że działalność zawodnika może mieć zorganizowany charakter, jednak nie zmienia to faktu, że żużlowiec uprawia sport, tym samym podlega regulacji zawartej w art. 10 ust. 1 pkt 2 Ustawy (działalność wykonywana osobiście), co wyklucza możliwość uzyskiwania przychodów z tego tytułu w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Ponadto, w ocenie organu skarżący nie występował ponadto w obrocie gospodarczym we własnym imieniu i na własny rachunek, gdyż przychody, jakie uzyskiwał, występując jako zawodnik klubu, były przychodami zawodnika występującego w barwach danego klubu, któremu klub wypłacał ustalone w kontrakcie wynagrodzenie wpisowe oraz dodatkowe wypłaty (nagrody) za osiągnięcie określonych wyników sportowych na rzecz klubu.

W przedmiotowej sprawie szczegółowej analizie poddano nie tylko przepisy dotyczące źródeł przychodów określonych w Ustawie, działalności wykonywanej osobiście, pozarolniczej działalności gospodarczej ale również regulacje dotyczące form działalności sportowców oraz samo rozumienie wyrażenia "uprawianie sportu”.

Przyjętą uchwałą NSA przychylił się do stanowiska, że w związku z dozwoloną prawem różnorodnością form działania sportowców oraz wobec braku jednoznacznie odmiennej regulacji podatkowej możliwe jest przypisanie uzyskanych przez nich przychodów do różnych źródeł przychodów. Jak czytamy w uchwale:

Skoro sportowiec może uzyskiwać przychody zarówno ze stosunku pracy, łączącego go z klubem, z tytułu umowy cywilnoprawnej, zawartej poza i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a także otrzymywać przychody wynikające wyłącznie z faktu uprawiania sportu (bez istnienia stosunku prawnego między nim a klubem sportowym, przewidującego wypłatę wynagrodzenia za wzajemne świadczenie sportowca), to przychody te mogą być przypisane do różnych źródeł przychodów.”

W konsekwencji powyższego NSA wskazał, że do źródła przychodów wskazanego w art.10 ust.1 pkt 1 (stosunek służbowy i stosunek pracy) Ustawy przypisać należy przychody osiągane przez sportowców z tytułu stosunku pracy, jaki wiąże ich z klubem. Wypłacane im wynagrodzenie stanowi bowiem świadczenie ze stosunku pracy, nie jest natomiast przychodem z uprawiania sportu. Do źródła przychodów z tytułu działalności wykonywanej zaliczać należy te przychody, które sportowiec uzyska z uprawiania sportu, rozumianego jako zajmowanie się, oddawanie się ćwiczeniom i grom mającym na celu poprawę jego kondycji psychofizycznej, bez zamiaru uczynienia z tego zajęcia źródła zarobkowania (nagrody, premie, koszty wyżywienia i zakwaterowania w czasie zawodów i szkoleń), stypendia sportowe. Jeżeli sportowiec świadczy na rzecz klubu usługi sportowe w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (w rozumieniu art.5a pkt 6 i art.5b ust.1 Ustawy) to przychody z tego tytułu nie stanowią przychodów z uprawiania sportu i powinny być zaliczone do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Warto mieć na uwadze treść przytoczonej uchwały NSA podczas składania rocznego zeznania podatkowego.

 

 

 

 



 

Komentarze

Bądź pierwszy i dodaj komentarz!

 

pole wymagane




Nasze serwisy

kancelaria dauerman lobbing dla sportu menedzersportowy mediacje dla sportu

Partnerzy

partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner
partner partner partner partner partner partner

PORADA ON-LINE